Opis armii tureckiej

:
Generalnie armia osmańska składała się w tym czasie z niewielkich ale świetnie wyszkolonych centralnych oddziałów zawodowych (kapikularnych) oraz pospolitego ruszenia w skład którego wchodzili między innymi sipahi-timaroci, oddziały lenników (np Serbów) oraz specjalne oddziały pograniczne - formowane miedzy innymi z ludności chrześcijańskiej (wojnucy i martolosi). Dochodziły jeszcze oddziały formowane i opłacane przez zarządców prowincji (sejmenowie, gonullu, akinci, deli). Oddziały kapikularne (stołeczne) to nie tylko janczarzy ale także jazda często określana mianem sipahów gwardii i dzieląca się na szereg formacji - w tym ciężkozbrojnych silidharów.
Oto opis kilku jednostek w armii tureckiej

:
Sipahiowie- byli zasłużonymi wojownikami, którzy otrzymywali od władcy pewien obszar jako lenno wojskowe, tzw. timar. Zobowiązani byli zapewnić tam bezpieczeństo kupcom, czy szerzej raajom (raaja - trzoda), a przede wszystkim stawać do bitwy z 2-3 konnymi z timaru. W ten sposób tworzyli jazdę regularna, uzbrojona w luk, spise, jatagany, buzdygany etc.
Janczarzy - to chyba wie każdy - werbowani w ramach tzw. dewszirme, znani ze swego fanatyzmu i doskonałego wyszkolenia, posługiwali się szabla i lukiem, czasem przed jazda chroniła ich nieregularna piechota uzbrojona w piki - azabowie, jednak zwykle dla obrony kopali szybko rowy lub tworzyli taka drewniana palisadę na którą nadziewali się jeźdźcy.
Akyndzy - stanowili nieregularna jazdę, początkowo rekrutowaną spośród chrzescijan z podbitych terenów. Byli to tak zwani zagończycy - żyjący wyłącznie z tego to zrabowali, toteż częste były ich wypady na terytorium sąsiadów, tudzież rabunki na własnym terenie.
